Συνεχης ενημερωση

    Πέμπτη, 11-Οκτ-2018 00:06

    Κυβέρνηση-χάος

    • Εκτύπωση
    • Αποθήκευση
    • Αποστολή με email
    • Προσθήκη στη λίστα ανάγνωσης
    • Μεγαλύτερο μέγεθος κειμένου
    • Μικρότερο μέγεθος κειμένου

    Τα τελευταία τρεισήμισι χρόνια, παρακολουθούμε να εξελίσσεται μπροστά στα μάτια μας ένα στυλ διακυβέρνησης το οποίο μόνο με θέατρο του παραλόγου, αν όχι κανονικό παραλογισμό, μπορεί να συγκριθεί. Ελάχιστοι όμως δείχνουν να έχουν  αντιληφθεί, πόσο επιζήμια είναι για τη χώρα αυτή η πρακτική.

    Τα περιστατικά όπου εμφανίζονται σημαντικές διαφορές στις επίσημες θέσεις των μελών ΣΥΡΙΖΑ της κυβέρνησης, με τα μέλη ΑΝΕΛ της κυβέρνησης, είναι άπειρα. Κατά καιρούς όμως, οι διαφοροποιήσεις υπερβαίνουν κάθε όριο και πλήττουν κατευθείαν το κύρος της χώρας ως σοβαρό και αξιόπιστο μέλος της διεθνούς κοινότητας.

    Χαρακτηριστική περίπτωση η ριζική διαφωνία θέσεων για την περιβόητη Συμφωνία των Πρεσπών. Όπου είδαμε το άκρον άωτο του παραλόγου! Οι ΑΝΕΛ δέχονται τη Συμφωνία μέχρι να την... απορρίψουν και στηρίζουν την κυβέρνηση, μέχρι να την… καταψηφίσουν.

    Όπως φαντάζεστε, όλοι οι ξένοι, εταίροι, διεθνείς συνεργάτες, υποψήφιοι επενδυτές κ.λπ., ακόμη ξύνουν τα κεφάλια και τα πηγούνια τους με απορία, προσπαθώντας να καταλάβουν την τελική στάση της Ελλάδας, αλλά και την οριστική κατάληξη του θέματος. Φυσικά για να πάρουν αποφάσεις...

    Σαν να μην έφτανε όλος αυτός ο παραλογισμός το καλοκαίρι, τις προηγούμενες ημέρες, είχαμε νέο show Καμμένου. Ο πρόεδρος των ΑΝΕΛ και υπουργός Εθνικής Άμυνας, ταξίδεψε στις ΗΠΑ για να εκπροσωπήσει τη χώρα και να έχει συνομιλίες με αξιωματούχους της υπερδύναμης.

    Στη συνάντησή του λοιπόν με τον Αμερικανό ομόλογό του James Mattis, πρότεινε τη δημιουργία μόνιμων Αμερικανικών στρατιωτικών βάσεων, εκτός Σούδας, επίσης σε Βόλο, Λάρισα και Αλεξανδρούπολη! 

    Πως λέμε "Έξω οι βάσεις του Θανάτου!"; Έ, ακριβώς το αντίθετο! Μάλλον ο ΥΠΕΘΑ θα πληροφορήθηκε λάθος πως τα συνεταιράκια του της Αριστεράς, πραγματοποίησαν κωλοτούμπα ΚΑΙ σε αυτό το ζήτημα...

    Αυτονόητο είναι πως σε Βρυξέλλες, Βερολίνο και λοιπές ευρωπαϊκές πρωτεύουσες,  το ξύσιμο κεφαλιών αυξήθηκε κατακόρυφα,  μόλις μεταδόθηκε η είδηση.

    Ο Έλληνας ΥΠΕΘΑ όμως δεν αρκέστηκε στην "παρέμβαση" για τις βάσεις, μόνο. Σε συνάντηση του με τον Αμερικανό υφυπουργό Εξωτερικών για θέματα Ευρώπης Wes Mitchel πρότεινε, ως εναλλακτική της Συμφωνίας των Πρεσπών, ένα Σύμφωνο μεταξύ Ελλάδας, Αλβανίας, FYROM, Βουλγαρίας και, μεταγενέστερα, Σερβίας! Όπως το διαβάζετε!

    Δηλαδή "ούγκα, μπούγνκα, τούνγκα, μαμαλούνγκα, νηστεύω αλλά άμα αργήσω φάτε"! Το σκεπτικό και η λογική αυτής της πρότασης είναι τόσο λάθος, σε τόσα πολλά επίπεδα, που δεν ξέρει από πού να το πιάσει κανείς και που να το αφήσει. 

    Φυσικά, η είδηση μόλις έγινε γνωστή σε Ευρώπη και ΗΠΑ, δεν προκάλεσε απλά ξυσίματα κεφαλιών και πιγουνιών, αλλά απίστευτα γέλια. Γέλια εκκωφαντικά και ασυγκράτητα.

    Το μεγάλο πανηγύρι όμως, έλαβε χώρα στην Αθήνα! Όπου τα μέλη ΣΥΡΙΖΑ της κυβέρνησης "άδειασαν" μεγαλοπρεπέστατα, εκκωφαντικά και πολλαπλά τον υπουργό Εθνικής Άμυνας, τους. Είτε μέσω ξεκάθαρων και χωρίς περιθώρια παρεξήγησης δηλώσεων (Κατρούγκαλος), είτε μέσω διαρροών. Οι οποίες περισσότερο έμοιαζαν με δολοφονικές, πισώπλατες μαχαιριές.

    Τι θα συμβεί όταν επιστρέψει ο Πάνος Καμμένος στην Αθήνα, είναι άγνωστο. Πάντως κάποια "θορυβώδης" συνάντηση στο μέγαρο Μαξίμου, θα πρέπει να θεωρείται πιθανότατη.

    Το ζήτημα όμως, δεν είναι η τύχη του προέδρου των ΑΝΕΛ, άμα τη επιστροφή του. Το ζήτημα είναι ότι όλα αυτά τα ευτράπελα παιδιαρίσματα, έχουν μετατρέψει την εικόνα της κυβέρνησης σε αυτήν μιας τεράστιας και εξαιρετικά ζημιογόνας παιδικής χαράς.  

    Ενώ ταυτόχρονα η χώρα εμφανίζεται παντού, σαν ένα απέραντο μπάχαλο, χωρίς αρχή και τέλος.

    Πολλοί θεωρούν πως αυτή η, πραγματικά αποκρουστική, κατάσταση έχει ελάχιστη σημασία για την τύχη της χώρας. Δυστυχώς για όλους όμως, τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά. 

    Η Ελλάδα θεωρείται πλέον, σαν ένας εντελώς αφερέγγυος συνομιλητής στα περισσότερα διεθνή φόρα και κέντρα αποφάσεων. Με αποτέλεσμα, ο αντίκτυπος αυτής της θεώρησης, να αποτελεί έναν ακόμη παράγοντα απομάκρυνσης των υποψήφιων επενδυτών. 

    Ένας παράγοντας ο οποίος είναι εξαιρετικά δύσκολο να εξαλειφθεί. Διότι δεν έχει γεννηθεί ακόμη ο επενδυτής που θα πάρει το ρίσκο, σε κάποια φάση της επένδυσής του, να βρεθούν τα χρήματά του στο έλεος του οποιουδήποτε γελοίου κλόουν. 
    Είναι τόσο απλό, όσο και οδυνηρό...

    Πέτρος Λάζος

    petros.lazos@capital.gr 

    ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ;

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

    Δειτε τα πρωτοσελιδα ολων των εφημεριδων